En toen gebeurde het.

Ons gezin zit zonder ruggengraat. 
Zaterdag een vriendin des huizes gaan helpen verhuizen.  Alles ging goed tot de camion vol zat, toen liep het mis.  Resultaat: vrouw des huizes buiten strijd, en serieus deze keer.  Mijn kunnen beperkt zich tot liggen, zeer moeilijk met 3 jongen kinderen, waarvan eentje nog niet eens loopt.  Maar niet getreurd, de heer des huizes is er ook nog.  Nobel als hij is neemt hij twee dagen verlof tot het onvermijdelijke gebeurt...ook zijn rug geeft er de brui aan.  Schoon, twee taffelaars met 3 jonge kinderen. 
De jongste gaat dus vroeger dan verwacht haar tweede logeerpartij des levens gaan beleven, aangezien in bed smijten niet echt pedagogisch verantwoord is maar doch, gezien de omstandigheden, de enige mogelijkheid om haar in bed te krijgen.